Σε ένα ιστορικό ορόσημο για την εξερεύνηση του διαστήματος, η NASA ολοκλήρωσε με επιτυχία το έργο Carbothermal Reduction Demonstration (CaRD). Οι ερευνητές κατάφεραν να αποδείξουν ότι είναι δυνατή η παραγωγή οξυγόνου από το σεληνιακό έδαφος χρησιμοποιώντας την τεχνολογία της ηλιακής χημείας. Η δοκιμή αυτή δεν είναι απλώς ένα πείραμα εργαστηρίου, αλλά η επιβεβαίωση μιας τεχνολογίας που μπορεί να καταστήσει τη διαμονή των ανθρώπων στη Σελήνη –και αργότερα στον Άρη– αυτόνομη και βιώσιμη. Επιπλέον, το έργο υπογραμμίζει τη σημασία του NASA οξυγόνο Σελήνη ως ζωτικού παράγοντα για τις μελλοντικές αποστολές.
Η σημασία του NASA οξυγόνο Σελήνη
Η διαδικασία βασίζεται στη χρήση ενός ηλιακού συγκεντρωτή, ο οποίος εστιάζει τις ακτίνες του ήλιου για να δημιουργήσει ακραίες θερμοκρασίες, ικανές να λιώσουν το σεληνιακό χώμα. Μέσα σε έναν ειδικό καρβοθερμικό αντιδραστήρα, που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με τη Sierra Space, το προσομοιωμένο έδαφος θερμαίνεται παρουσία άνθρακα. Η χημική αντίδραση που προκύπτει απελευθερώνει μονοξείδιο του άνθρακα, το οποίο στη συνέχεια μπορεί να μετατραπεί σε καθαρό, αναπνεύσιμο οξυγόνο.
Αυτό που κάνει τη συγκεκριμένη δοκιμή ξεχωριστή είναι ότι για πρώτη φορά η όλη διαδικασία έγινε σε περιβάλλον κενού, προσομοιώνοντας πλήρως τις σκληρές συνθήκες που επικρατούν στην επιφάνεια της Σελήνης. Η επιτυχής ολοκλήρωση της δοκιμής του πρωτοτύπου επιβεβαιώνει ότι τα συστήματα ελέγχου, οι καθρέφτες και ο αντιδραστήρας μπορούν να λειτουργήσουν αρμονικά για την παραγωγή πόρων in-situ (επί τόπου).
Προς μια βιώσιμη σεληνιακή οικονομία
Η δυνατότητα εξαγωγής οξυγόνου απευθείας από το φεγγάρι αλλάζει ριζικά τα logistics των αποστολών Artemis. Το οξυγόνο δεν είναι απαραίτητο μόνο για την αναπνοή των αστροναυτών, αλλά αποτελεί και το βασικό συστατικό για το προωθητικό καύσιμο των πυραύλων. Η μεταφορά οξυγόνου από τη Γη είναι εξαιρετικά δαπανηρή και πολύπλοκη. Με την αξιοποίηση των τοπικών πόρων, η NASA μειώνει το κόστος και τον κίνδυνο των αποστολών, θέτοντας τα θεμέλια για μια μελλοντική σεληνιακή οικονομία.
Επιπλέον, η τεχνολογία αυτή είναι εξαιρετικά ευέλικτη. Τα ίδια συστήματα που μετατρέπουν το μονοξείδιο του άνθρακα σε οξυγόνο στη Σελήνη, μπορούν να προσαρμοστούν για να μετατρέπουν το διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας του Άρη σε οξυγόνο και μεθάνιο.
Με αυτόν τον τρόπο, η ηλιακή χημεία γίνεται το “διαβατήριο” της ανθρωπότητας για τα βάθη του ηλιακού μας συστήματος, διασφαλίζοντας ότι η παρουσία μας πέρα από τη Γη θα είναι μόνιμη.
Άντε μας βλέπω σιγά σιγά, έτσι πως έχουν ακριβύνει τα ενοίκια, να αρχίσουμε να ψάχνουμε για καμία κατοικία στο φεγγάρι ή και στον Άρη. Ποιος ξέρει ίσως μας βγει πιο φθηνά!
