Το Grammarly λάνσαρε μια νέα λειτουργία «Expert Review» που προσφέρει AI-generated κριτική βασισμένη σε πραγματικούς ακαδημαϊκούς και συγγραφείς — χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Το πρόβλημα; Μερικοί από αυτούς είναι ήδη νεκροί.
Φανταστείτε να ανοίγετε το Grammarly για να διορθώσετε μια εργασία, και το εργαλείο να σας προτείνει κριτική από έναν διάσημο ιστορικό — που πέθανε πριν δύο μήνες. Αυτό ακριβώς συνέβη, και το ακαδημαϊκό διαδίκτυο εξερράγη.
Το ζήτημα εντοπίστηκε πρώτα από τη Verena Krebs, μεσαιωνολόγο καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ruhr-Bochum, η οποία δημοσίευσε screenshot που έδειχνε το εργαλείο «Expert Review» να προτείνει τον ιστορικό David Abulafia ως διαθέσιμο «εμπειρογνώμονα» για αξιολόγηση κειμένου — τον Abulafia που πέθανε τον Ιανουάριο. Η εικόνα κυκλοφόρησε αστραπιαία στα ακαδημαϊκά δίκτυα.
Το «Expert Review» αναλύει κείμενα και παράγει feedback διατυπωμένο από τη σκοπιά συγκεκριμένων μελετητών, δημοσιογράφων και ειδικών — πολλοί από τους οποίους δεν βρίσκονται πλέον εν ζωή. Το Grammarly — που μετονομάστηκε σε Superhuman τον Οκτώβριο — παρουσιάζει το εργαλείο ως τρόπο να «ανταποκριθεί κανείς στις προσδοκίες του κλάδου του, αξιοποιώντας γνώσεις από ειδικούς». Στην πράξη όμως, χρησιμοποιεί AI προσομοιώσεις διάσημων συγγραφέων όπως ο Stephen King και ο Carl Sagan — ο οποίος, φυσικά, δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να εκφράσει άποψη για τη χρήση της ταυτότητάς του.
«Κανείς δεν μας ρώτησε» — Η οργή των ακαδημαϊκών
Η Maja Korica, καθηγήτρια διοίκησης επιχειρήσεων στη Γαλλία, χαρακτήρισε το εργαλείο «συνθετική νεκρομαντεία» και «κατάφωρη κλοπή» ακαδημαϊκού έργου και φήμης, τονίζοντας ότι επιχειρηματικά μοντέλα που βασίζονται στην εκμετάλλευση της δουλειάς άλλων χωρίς συγκατάθεση είναι θεμελιωδώς αρπακτικά.
Η Helen Sword, μία από τις «ειδικούς» που εμφανίζεται στο εργαλείο, δήλωσε ότι δεν γνώριζε καν ότι το Grammarly χρησιμοποιεί το έργο της — και ότι οι συμβουλές που παράγει το AI στο όνομά της είναι τόσο γενικές, που δεν χρειάζεται κανείς να ξέρει σχεδόν τίποτα για εκείνη για να τις γράψει.
Το Grammarly από την πλευρά του ισχυρίζεται ότι το εργαλείο δεν διεκδικεί έγκριση ή άμεση συμμετοχή από τους ειδικούς, αλλά προσφέρει «προτάσεις εμπνευσμένες από το έργο τους». Η δήλωση αυτή φυσικά δεν έπεισε σχεδόν κανέναν και λογικό ήταν!
Ακαδημαϊκές πολιτικές που δεν έχουν προλάβει την τεχνολογία
Παράλληλα, το Grammarly λάνσαρε και ένα «AI grader agent» που προσπαθεί να προβλέψει πώς ένας συγκεκριμένος καθηγητής θα βαθμολογούσε μια εργασία φοιτητή, αναζητώντας «δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες» για τον εκπαιδευτικό. Για τους καθηγητές, αυτό μετατρέπει την αξιολόγηση σε ένα παιχνίδι όπου οι φοιτητές βελτιστοποιούν το κείμενό τους για έναν αλγόριθμο — όχι για πραγματική νοητική ανάπτυξη.
Τα πανεπιστήμια εξακολουθούν να αναζητούν πού να χαράξουν τη γραμμή στη χρήση AI, ενώ η ταχύτητα με την οποία εταιρείες όπως το Grammarly κυκλοφορούν νέες λειτουργίες έχει αφήσει τις ακαδημαϊκές πολιτικές πολύ πίσω.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι ένα: πότε σταματά να είναι «έμπνευση» και γίνεται εκμετάλλευση;
