Η προσέγγιση του ανθρώπινου σώματος μέσα από το πρίσμα της τοπολογίας αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική εικόνα για το πόσες «τρύπες» διαθέτουμε πραγματικά. Αντί για τις χιλιάδες πόρους του δέρματος, οι μαθηματικοί εστιάζουν σε εκείνες που διαπερνούν πλήρως τη δομή μας.
Για έναν τοπολόγο, έναν μαθηματικό που μελετά τα σχήματα ανεξάρτητα από το μέγεθός τους, μια τρύπα ορίζεται ως μια διαμπερής δίοδος που διαπερνά ολόκληρο το αντικείμενο, όπως η τρύπα σε ένα ντόνατ. Αν εφαρμόσουμε αυτόν τον κανόνα στο ανθρώπινο σώμα, οι περισσότερες κοιλότητες που θεωρούμε τρύπες, όπως οι πόροι του δέρματος ή ο αφαλός, απορρίπτονται καθώς είναι απλώς «τυφλά» βαθουλώματα που δεν οδηγούν πουθενά.
Η πρώτη και πιο προφανής διαμπερής τρύπα είναι ο γαστρεντερικός σωλήνας, ο οποίος ξεκινά από το στόμα και καταλήγει στον πρωκτό, δημιουργώντας μια συνεχή διαδρομή που διαπερνά τον κορμό μας, κάνοντάς μας να μοιάζουμε, τοπολογικά, με έναν μακρύ κύλινδρο.
Η κατάσταση περιπλέκεται όταν εξετάζουμε το πρόσωπο, όπου οι δύο ρινικές κοιλότητες ενώνονται στο πίσω μέρος του λαιμού με τον φάρυγγα, ο οποίος με τη σειρά του συνδέεται με τον οισοφάγο. Αυτό σημαίνει ότι τα ρουθούνια μας σχηματίζουν επιπλέον διαδρομές που επικοινωνούν με τον κύριο γαστρεντερικό σωλήνα. Επιπλέον, υπάρχουν οι δακρυϊκοί πόροι (puncta) στις γωνίες των ματιών μας, οι οποίοι μέσω των δακρυϊκών σωληναρίων συνδέονται με τη ρινική κοιλότητα.
Αν μετρήσουμε όλες αυτές τις συνδέσεις, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το ανθρώπινο σώμα διαθέτει συνολικά 7 διαμπερείς τρύπες από τοπολογική άποψη, καθώς αυτές είναι οι μόνες που επιτρέπουν σε κάτι να εισέλθει και να εξέλθει από διαφορετικά σημεία χωρίς να τρυπήσει τον ιστό.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι πολλά μέρη του σώματος που θεωρούμε τρύπες, όπως τα αυτιά, δεν προσμετρώνται σε αυτή τη μαθηματική καταγραφή, καθώς το τύμπανο λειτουργεί ως φραγμός που εμποδίζει τη δίοδο προς το εσωτερικό του κεφαλιού.
Ομοίως, η γυναικεία ανατομία ή το ουροποιητικό σύστημα αποτελούνται από κοιλότητες που καταλήγουν σε «τυφλά» σημεία εντός του σώματος, οπότε μαθηματικά δεν θεωρούνται τρύπες αλλά εσοχές.
Η τοπολογία μας βοηθά να καταλάβουμε ότι, παρά την πολυπλοκότητά μας, το σώμα μας μοιάζει περισσότερο με ένα πολύπλοκο ντόνατ με επτά τρύπες παρά με ένα συμπαγές αντικείμενο γεμάτο τυχαία ανοίγματα.
Άρα ξεχαστεί αυτά που ξέρατε και φυσικά μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό!
Η κατανόηση του ανθρώπινου σώματος μέσα από τα μαθηματικά μάς υπενθυμίζει ότι η πραγματικότητα εξαρτάται συχνά από τον τρόπο που επιλέγουμε να την παρατηρήσουμε.
