Η επιστημονική κοινότητα βρίσκεται μπροστά σε μια από τις πιο συναρπαστικές ανακαλύψεις των τελευταίων δεκαετιών σχετικά με τη δομή του πλανήτη μας. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Scientific American, ο πυρήνας της Γης ενδέχεται να φιλοξενεί μια αδιανόητη ποσότητα υδρογόνου, η οποία θα μπορούσε να γεμίσει έως και 45 ωκεανούς στην επιφάνεια. Αυτή η διαπίστωση δεν αποτελεί απλώς ένα στατιστικό παράδοξο, αλλά τη λύση σε ένα παλιό γεωλογικό αίνιγμα που απασχολούσε τους επιστήμονες για τη μάζα και την πυκνότητα του εσωτερικού της Γης.
Για χρόνια, οι ερευνητές γνώριζαν ότι ο πυρήνας, που αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο, είναι ελαφρύτερος από ό,τι θα έπρεπε αν αποτελούνταν αποκλειστικά από αυτά τα μέταλλα. Αυτό το «έλλειμμα πυκνότητας» υποδήλωνε την παρουσία ελαφρύτερων στοιχείων. Ενώ το οξυγόνο και το πυρίτιο ήταν οι βασικοί «ύποπτοι», η νέα έρευνα εστιάζει στο υδρογόνο, το οποίο φαίνεται πως απορροφήθηκε από τον σίδηρο κατά τα πρώτα στάδια σχηματισμού του πλανήτη, όταν οι πιέσεις και οι θερμοκρασίες ήταν ακραίες.
Το «χαμένο» υδρογόνο και ο σχηματισμός του πλανήτη
Η θεωρία αυτή αλλάζει ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη δημιουργία της Γης. Αν το υδρογόνο παγιδεύτηκε στον πυρήνα σε τέτοιες ποσότητες, σημαίνει ότι ο πλανήτης μας ήταν πολύ πιο «υγρός» και πλούσιος σε πτητικά στοιχεία από ό,τι πιστεύαμε κατά τη γέννησή του. Το υδρογόνο αυτό, αντί να διαφύγει στο διάστημα ή να παραμείνει στην ατμόσφαιρα, διαλύθηκε στον λιωμένο σίδηρο και βυθίστηκε στο κέντρο της Γης, δημιουργώντας μια τεράστια εσωτερική δεξαμενή που παραμένει εκεί για δισεκατομμύρια χρόνια.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν προηγμένα υπολογιστικά μοντέλα και πειράματα υψηλής πίεσης για να προσομοιώσουν τις συνθήκες που επικρατούν στο όριο μανδύα-πυρήνα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο σίδηρος έχει μια εντυπωσιακή συγγένεια με το υδρογόνο κάτω από αυτές τις συνθήκες. Αυτή η «κρυμμένη» ποσότητα υδρογόνου μπορεί να παίζει καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του μαγνητικού πεδίου της Γης, καθώς επηρεάζει την αγωγιμότητα και την κίνηση των υλικών στον εξωτερικό πυρήνα, προσφέροντας νέα στοιχεία για τη λειτουργία του γεωδυναμό.
Γεωλογικές επιπτώσεις και το μέλλον της έρευνας
Η παρουσία τόσο μεγάλης ποσότητας υδρογόνου στα έγκατα της Γης έχει άμεσες επιπτώσεις και στον κύκλο του νερού. Αν και το υδρογόνο στον πυρήνα δεν είναι «νερό» με τη μορφή που το γνωρίζουμε, η αλληλεπίδρασή του με τον μανδύα θα μπορούσε να εξηγήσει την προέλευση των ωκεανών μας.
Υπάρχει η πιθανότητα το νερό που βλέπουμε σήμερα στην επιφάνεια να είναι μόνο ένα μικρό κλάσμα του συνολικού υδρογόνου που διαθέτει ο πλανήτης, με το εσωτερικό να λειτουργεί ως ρυθμιστής για την επιφανειακή κατοικησιμότητα της Γης.
Η έρευνα συνεχίζεται με στόχο τον ακριβή προσδιορισμό της κατανομής του υδρογόνου και άλλων ελαφρών στοιχείων. Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η μελέτη των σεισμικών κυμάτων θα προσφέρει ακόμα πιο ξεκάθαρη εικόνα για τη σύσταση του πυρήνα.
Καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται, η κατανόηση αυτού του «κρυμμένου ωκεανού» υδρογόνου μπορεί να ξεκλειδώσει μυστικά όχι μόνο για τη Γη, αλλά και για τη δυνατότητα άλλων βραχωδών πλανητών στο σύμπαν να φιλοξενήσουν ζωή.
